Donderdag 15 en vrijdag 16 mei; Het zes en zeventigste werkbezoek is afgesloten. Donderdagochtend werden er nog wat zaken met Jenö Hidi besproken en verder werden de laatste karweitjes gedaan. De koffers werden gepakt, de bus geladen en nadat er afscheid genomen was van het personeel en de bewoners van Rehoboth kon de lange reis terug naar het eiland weer worden ondernomen. Er kan teruggekeken worden op een goed bezoek. Vanwege de drukte op de boerderij was er niet zoveel gelegenheid om veel gesprekken te voeren of dingen te ondernemen. Terugkijkend op het werkbezoek kan geconcludeerd worden dat de oorlog steeds grotere gevolgen heeft voor het werkgebied van Stichting OZO. De mensen zijn bang of -vanwege het vertrek van veel naasten- eenzaam. Daar komt nog bij dat er vanaf deze week Russische drones met explosieven richting Transkarpatië komen. Deze week was er een inslag op hemelsbreed maar dertig kilometer van Nagydobrony. Gebed voor de inwoners van de streek, de bewoners van Rehoboth en het personeel van Stichting OZO blijft dan ook heel hard nodig.

De terugreis verliep ook nu weer vlot. En ook nu weer was de grenspassage bijzonder snel. Het weer tijdens de reis was goed. Alleen was er in de nacht van donderdag op vrijdag een motorstoring die de Oostenrijkse ‘ANWB’ keurig verholpen heeft.

Stichting OZO is dankbaar dat dit werkbezoek weer de band heeft mogen versterken tussen de werkers in Oekraïne en het bestuur in Nederland. We vragen de lezers van deze ‘volg ons’ om het werk van Stichting OZO en de mensen in Oekraïne te blijven gedenken in de gebeden.
Het volgende werkbezoek staat gepland voor D.V. 21 tot 30 oktober.

Woensdag 13 mei; De laatste volledige dag van het werkbezoek op Rehoboth werd begonnen met een bezoek aan ds. Tamás in Kisdobrony. Een dorp dat een kilometer of drie ligt van Nagydobrony. Zondag hadden we de kerkdienst van ds. Tamás bijgewoond en toen een afspraak gemaakt om wat bij te praten, dan wel om te zien of Stichting OZO nog iets voor het werk in zijn gemeente kan betekenen. Tijdens de koffie vertelde ds. Tamás iets over zijn gemeente. Het blijkt een heel betrokken en actieve gemeente te zijn. Er is veel werk dat door vrijwilligers gedaan wordt en de predikant liet op zijn laptop beelden zien van de drukbezochte familiedag van afgelopen zondag waar er veel activiteiten waren voor jong en oud. In het verenigingsgebouw van de kerk was een aantal vrijwilligers druk bezig met het bereiden van warme maaltijden. Ook in deze plaats worden driemaal per week maaltijden klaar gemaakt en bezorgd bij adressen waar dit het hardst nodig is. Ds. Tamás vertelde dat in totaal vijfentwintig vrijwilligers er voor zorgen dat er driemaal per week voor vijftig adressen maaltijden worden klaargemaakt en bezorgd. De kosten voor deze maaltijden worden betaald door particulieren en giften uit Hongarije. Uit het gesprek met de predikant blijkt dat ook uit zijn gemeente veel mensen naar het buitenland (vooral Hongarije) zijn vertrokken na het uitbreken van de oorlog. Voorheen werden er in zijn kerk jaarlijks rond de 20 kinderen gedoopt, nu zijn er maar twee á drie dopelingen. Zowel de familie van hem zelf als van zijn vrouw wonen nu allemaal in Hongarije. Zij zijn wat de familie betreft de enigen die nog in Oekraïne wonen. Ds. Tamás vindt dat hij als pastor bij zijn kudde -zijn gemeente- behoort te blijven.

Na de koffie werd een drietal hulpverleningsadressen bezocht. Dit zijn adressen die periodiek een levensmiddelenpakket krijgen dat door Stichting OZO beschikbaar wordt gesteld. In dit pakket bevinden zich houdbare levensmiddelen, zoals suiker, meel, boter en pasta’s. Het eerste bezoek was in een klein huisje waar een man van 72 jaar met zijn geestelijk en lichamelijk gehandicapte dochter van 39 jaar woont. Zij leven onder zeer armoedige omstandigheden. De man is sinds een jaar weduwnaar. Hij heeft ook nog een zoon die in het leger zit en die heel af en toe thuiskomt op verlof. Zijn schoondochter eet regelmatig mee met haar dochtertje van twee jaar. Het huishouden is heel armoedig en zover we konden zien heel onhygiënisch. Dit bewijst ook weer dat het werk van Stichting OZO nog steeds hard nodig blijft.

Het volgende bezoek was aan een echtpaar waarvan de man veel in bed ligt. In het keurig verzorgde huis legde de vrouw uit dat haar man al heel lang op bed ligt en dat zij hem verzorgt. Het is niet altijd gemakkelijk om alles financieel rond te krijgen omdat zij vanwege de mantelzorg niet kan gaan werken.

Het derde bezoek betrof een jong gezin met vijf dochters. De jongste was pas geboren en de oudste dochter was negen jaar. De oudste twee kinderen waren deze dag op school. Hoewel de vader een goede lasser is, heeft hij geen werk en daarom leven ook zij onder armoedige omstandigheden. In een ander deel van het huis wonen de grootouders van de kinderen. Zij zijn allebei alcoholverslaafd. Ds. Tamás doet er alles aan om dit gezin goed te begeleiden en waar nodig te helpen. Zo brengt hij elke dag de twee oudste kinderen van en naar de school. De ouders komen niet bij hem in de kerk maar de twee oudste kinderen zingen regelmatig in een dienst.

Tenslotte werd er een bezoek gebracht aan het dorpje Telek. Daar staat een kinderdagverblijf / kleuterschool. Hier verblijven kinderen tussen de 2 en 6 jaar. We kregen een rondleiding door de directeur en de vrouw van ds. Tamás, zij werkt hier als een soort verpleegster. Het viel op dat het een prachtig gebouw is wat goed onderhouden en schoon is. Het gebouw is een aantal leden gebouwd door ouders. De lessen worden in het Hongaars gegeven. Hongarije heeft de bouwmaterialen van de school gefinancierd en levert tevens een bijdrage aan de salarissen van het personeel welke overigens niet zo hoog zijn. Op de school zitten ongeveer dertig kinderen en tijdens het bezoek waren zij bezig met de dagelijkse lessen. Ze vonden het natuurlijk prachtig om de Hollanders te begroeten en poseerden graag voor de camera’s. Er is in de school behoefte aan de vervanging van speeltoestellen buiten maar ook degelijke spellen en materialen voor binnen, zoals een speelgoed winkeltje en poppenhuis. Als de kosten voor de aanschaf bekend zijn, zal Stichting OZO hier misschien een financiële bijdrage aan gaan leveren.

Weer terug bij de kerk van Kisdobrony werd de bereiding van de maaltijden afgerond en werden ze opgehaald om weggebracht te worden bij de verschillende adressen. Deze ochtend konden we weer zien dat een groot deel van het kerkenwerk ook hier gedragen wordt door vrijwilligers. Verder deze dag het magazijn opgeruimd en werd het avondeten genuttigd bij de familie Hidi.

Zo kwam er een einde aan deze laatste volledige dag in Rehoboth. De koffers kunnen weer gepakt worden en we hopen morgenmiddag, op Hemelvaartsdag, de terugreis te aanvaarden. D.V. zaterdag hopen we de afsluitende ‘volg ons’ te plaatsen. Ons rest nu de dankbaarheid aan de Heere God voor het mooie maar ook moeilijke werk dat hier ter plaatse gedaan mag worden. Graag gebed voor dit werk en voor een behouden thuisreis.

Dinsdag 12 mei; Vanochtend rond de klok van vijf uur vertrokken Hans den Hartog en Nick van der Zwet. Zij werden opgehaald door hun ‘taxi’ die hen naar het vliegveld van Debrecen in Hongarije bracht. Zij kunnen terugkijken op een goede periode waarin ze veel brandweermensen mochten ontmoeten en konden steunen met materialen en trainingen.

In de ochtend werd weer verder gegaan met het in de opslag brengen van incontinentiemateriaal. Momenteel is er veel van dit materiaal voorhanden, maar de vraag hiernaar blijft groot en de berg zal waarschijnlijk bij het volgende werkbezoek in oktober flink geslonken zijn.

Hierna werd deze ochtend een kort bezoek gebracht aan de OZO-boerderij, waar de radijs werd geoogst. Dit was de tweede oogst uit de kassen van dit product in dit jaar. Een veertiental ingehuurde werkers ontdeden de gerooide radijs van het groen en vervolgens werd deze prachtige en heerlijke groente schoon gewassen en in zakken verpakt. Uit één foliekas was de opbrengst ongeveer één ton. De prijs die men hiervoor krijgt is momenteel goed. In de zomer gaat men als proef watermeloenen telen in de foliekassen. De planten zullen binnenkort als derde teelt in de kassen geplant worden.

Vorige jaar werd ter gelegenheid van het 25-jarig jubileum van Stichting OZO een speciaal jubileumproject in het leven geroepen. De keus viel op een project waarvoor de burgemeester van Nagydobrony samen met andere burgers het initiatief hadden genomen. Het betrof de bouw van een centrale keuken aan de rand van een sportterrein in het dorp. Deze keuken is in het leven geroepen om mensen die -vanwege hun leefomstandigheden- niet in staat zijn om iedere dag een warme maaltijd te bereiden. De maaltijden worden twee keer per week bereidt in de centrale keuken en rond gebracht in het dorp. Om voor deze voedselhulp in aanmerking te komen, dient men een aanvraag bij de (burgerlijke) gemeente in te dienen.Het is de bedoeling dat in de toekomst ook de mogelijkheid wordt geboden om in het gebouw een warme maaltijd te nuttigen en elkaar te ontmoeten. Desgewenst kan er dan ook een warme douche worden genomen. Het was de bedoeling dat eten in het gebouw al eerder mogelijk zou zijn, maar door de oorlogssituatie is dit wat moeilijker. Het initiatief past heel goed bij het streven van Stichting OZO om zorg te dragen voor de allerarmsten. Stichting OZO heeft aan de bouw een financiële bijdrage geleverd. Daarnaast hebben vrijwilligers, donaties van de kerken en van de zustergemeente uit Hongarije er voor gezorgd dat het gebouw kon worden gebouwd. Tijdens het werkbezoek van februari dit jaar waren vertegenwoordigers van onze stichting aanwezig bij de officiële opening van het gebouw.

De ‘kookdagen’ zijn op dinsdag en donderdag en daarom zijn we een kijkje gaan nemen bij het reilen en zeilen van deze centrale keuken. In het gebouw waren twee dames bezig met het bereiden van een gezonde maaltijd, bestaande uit brood, croissantjes, soep, aardappels en een salade. In totaal werden er deze dag voor 82 mensen een maaltijd bereid. De maaltijden werden tegen twaalf uur bezorgd met twee busjes. Eén werd bestuurd door oud-medewerker van Stichting OZO, Janós Balog. De andere bus door drie jonge mannen uit de gemeente. Zij kunnen zich vrij bewegen zonder het gevaar te lopen om te worden geronseld voor het leger. Janós heeft, vanwege zijn kerkelijk werk, een diaconale vrijstelling en de drie jongeren zijn nog geen 25 jaar en daardoor nog niet verplicht om in ‘dienst’ te gaan. Met deze jongeren hebben we een zestal adressen bezocht waar de maaltijden werden uitgereikt. De jongemannen gingen efficiënt te werk. Ze overhandigden de maaltijd, poseerden voor onze fotograaf, namen de ‘vuile’ vaat van de vorige maaltijd mee en vertrokken weer naar het volgende adres. We waren onder de indruk van het mooie werk dat deze jongens mogen doen. Onder de indruk waren we ook van de dankbaarheid van de mensen, alleenstaanden of echtparen, soms al op hoge leeftijd, die de maaltijden in ontvangst namen. Het OZO-bestuur heeft besloten om dit project blijvend te ondersteunen in de vorm van een structurele bijdrage voor de bereiding en de bezorging van de maaltijden.

’s Middags werden met de directeur van het OZO-werk, Jenö Hidi, verschillende zaken besproken rondom het werk in Rehoboth, de boerderij en het hulpverleningswerk. ’s Avonds werd de maaltijd weer genuttigd bij Jenö.

Maandag 11 mei; De maandag begon voor ons, wat de werkzaamheden betreft, voor het ontbijt. Er stond op het terrein van Rehoboth nog een halfvolle aanhanger te wachten die nog geleegd moest worden. Met vereende krachten zijn de spullen weer boven gebracht in de opslag. De komende dagen zullen de kleren nog gescheiden worden van het incontinentiemateriaal. Het incontinentiemateriaal zal voornamelijk worden gebruikt in ons verzorgingshuis, of in andere centra in de omgeving. De kleren zullen hun weg vinden via de diaconieën van de kerken naar adressen waar deze het meest nodig zijn. Overigens gaat ook een deel van de goederen naar een Oekraïense stichting die actief is om gewonde soldaten en hun families te ondersteunen.

In de middag werd een bezoek aan Dorá en Geza Kackso gebracht. Zoals de trouwe meelezers en meelevers van deze Volg ons en Stichting OZO weten, is Geza predikant in het plaatsje Bátyu. Zijn vrouw Dorá is de motor achter het project The Shelter, waarbij een aantal keren per week in de pastorie kinderen uit probleemgezinnen worden opgevangen. Stichting OZO ondersteunt dit project al langere tijd met een maandelijkse financiële bijdrage en hulp aan de gezinnen van de kinderen die ze opvangen.

Onderweg ging de reis langs een begraafplaats. Daar was juist een plechtigheid rondom een begrafenis. Een gesneuvelde soldaat uit de omgeving werd met militaire eer begraven. Twee bussen met militairen en familieleden waren aanwezig. Op het graf was een altaar ingericht waar een priester -het was een orthodoxe dienst- de begrafenis leidde. Het viel op dat ook hier het aantal oorlogsgraven zich steeds verder uitbreidt. Geza vertelde dat er uit hun dorp ook verschillende jonge mensen en ook vaders zich, al dan niet vrijwillig, hebben moeten melden voor het leger en dat er verschillende mensen gehandicapt of met blijvende verwondingen zijn teruggekeerd. Anderen keerden wel terug van het front, maar slechts om een laatste rustplaats te vinden in hun geboortedorp. Uit het verhaal van de predikant blijkt dat de ‘angst’ om geronseld te worden voor het leger groot is. De bewoners van het gebied zijn heel vindingrijk als het gaat om uit handen van deze ‘ronselaars’ te blijven.

Ook nu weer horen we dat veel mensen in de loop van de tijd er voor hebben gekozen om de wijk naar het buitenland te nemen. Het gevolg is dat ook het ledenaantal van de gemeente en de bezoekers van kerkdiensten en andere kerkelijke activiteiten sterk terugloopt. Uit het gesprek met het echtpaar Kackso blijkt dat ondanks alles het jeugdwerk van The Shelter nog steeds zegenrijk mag zijn. Bij het bezoek van deze middag zagen we daarvan het resultaat. Er was een groep kinderen die ouder waren dan de doelgroep van The Shelter. Maar zij vonden het altijd zo fijn om met elkaar bezig te zijn, dat zij en ook hun ouders gevraagd hebben of zij nog terug mochten komen. Daarom is er iedere maandag een soort kinderclub waar gezongen wordt en ook godsdienstles wordt gegeven. Een mooie activiteiten waaraan Stichting OZO graag een bijdrage aan levert.
Uit de verhalen blijkt dat er nog veel gezinnen zijn waar hulp hard nodig is. Dorá vertelt dat er alles aan wordt gedaan om deze gezinnen hulp te bieden. Hulpverlening is, zo blijkt uit de verhalen, een zaak van lange adem.

Tijdens het bezoek aan de familie Kackso ontlaadde zich een zeer welkome onweersbui die vooral aan het gortdroge land de nodige verfrissing heeft gebracht. Dorá vertelt dat ze zowel om regen als om de komst van het team Stichting OZO heeft gebeden. De verhoring heeft dus tegelijkertijd plaats gevonden. Er werd wel een droog moment gevonden om enkele dozen met speelgoed uit te laden. Dit speelgoed zal bij het kinderwerk worden gebruikt worden.

Sinds enkele maanden wordt er in de pastorie -een voormalige ziekenhuisje- de gelegenheid geboden aan kinderen met een leerachterstand, die dyslectisch zijn of te kampen hebben met psychiatrische problemen, om speciaal onderwijs te volgen. Zij krijgen op dinsdag en donderdag bijles van een gespecialiseerde onderwijzeres. Er was gedacht dat hier vier kinderen aan mee zouden doen, maar het blijken er zeventien te zijn. De kosten van deze ‘bijlessen’ worden door Stichting OZO gedragen.

De brandweermensen hebben deze dag goed besteed door een bezoek te brengen aan de beroepsbrandweer van Vylok. Ze hebben daar koffie gedronken, vuurzwepen afgeleverd en een rondleiding gekregen door de brandweerkazerne. Daarna werd een bezoek gebracht aan de vrijwillige brandweer van Pyiterfolvo. Er werd een oefening gehouden in een verlaten theater met rook en vuur. Het vuur werd bestreden met de poederblussers.

’s Avond werd weer een heerlijke barbecue-maaltijd gebruikt bij Jenö thuis. Bij thuiskomst in Rehoboth werd met de niet mee gereisde bestuursleden geskypet en weer even bijgepraat. Aan het eind van de avond werd afscheid genomen van Hans en Nick. Zij zullen morgen in alle vroegte weer richting Nederland vertrekken. We wensen hen een goede reis terug richting Nederland.

Zondag 10 mei; Deze zonovergoten zondag werd in alle rust doorgebracht. Toch waren er nog wel wat activiteiten. ’s Morgens werd de kerkdienst in het nabijgelegen Kissdobrony bezocht. Ds. Tamás, een predikant waar Stichting OZO al lang contact mee heeft, begroette de deelnemers van het werkbezoek heel hartelijk. Graag had hij na de dienst nog een gesprek gewild maar hij moest nog ergens anders preken.

Daarnaast werd vandaag de traditionele familiedag binnen de kerk gevierd, waarbij ’s middags een samenzijn met de gezinnen uit de kerkelijke gemeente op het programma stond. Met de predikant werd wel een afspraak gemaakt om hem komende week te bezoeken en daarbij ook wat hulpverleningsadressen in één van zijn gemeenten te bezoeken. Vanwege de taalbarrière was het volgen van de preek best wel ingewikkeld. In de kerkdienst waren opvallend veel jongeren maar ook hier ontbraken de jonge mannen. Ze zijn of naar het buitenland vertrokken of ze durven zich niet buiten te vertonen vanwege het gevaar om opgepakte te worden en naar het front te worden gestuurd.

Op Hemelvaartsdag, a.s. donderdag, hopen enkele jongeren uit de gemeente belijdenis van het geloof af te leggen. Twee van deze jongeren lazen in de dienst iets voor en spraken een gebed uit. Woensdag hopen we dominee Tamás wat langer te spreken.

Zoals regelmatig voorkomt, was er in de middag weer eens een stroomstoring die enkele uren aanhield. Zowel de bewoners van Rehoboth als de deelnemers aan het werkbezoek waren in de ruststand, dus het aggregaat hoefde niet te worden opgestart wat weer een voordeel is aangezien de prijzen van dieselolie en benzine ook hier hoog zijn.

Het viel ook vandaag weer op dat de straten in het dorp heel rustig zijn omdat er veel huizen leeg staan. Ook door de week lijkt het rustiger te zijn dan voorheen op de wegen. Maar soms was er -donderdagavond- toch wat oponthoud omdat een aantal koeien van de verkeersweg door het dorp gebruikmaakten. Deze dieren zijn van verschillende bewoners en worden overdag naar gebieden buiten het dorp gebracht waar ze kunnen grazen. ’s Avonds lopen ze onder leiding van hun begeleiders door het dorp waarbij iedere koe haar eigen thuis opzoekt en daar aangekomen de kleine kudde verlaat om voor de nacht op haar vertrouwde plaats onderdak te vinden.

Het avondeten werd genuttigd in Rehoboth waar het personeel had gezorgd voor een ‘Hollandse kapsalon’ die prima smaakte. De deelnemers aan het werkbezoek hopen de komende dag nog verschillende bezoeken af te leggen. Natuurlijk worden die ook vermeld in de dagelijkse ‘volg ons’.

Zaterdag 9 mei; Veel van de Oekraïense medewerkers zijn ook vandaag -op zaterdag- actief op de akkers. Omdat er voor maandag en dinsdag behoorlijk wat regen is aangekondigd, moest alles op alles gezet worden om zoveel mogelijk land te eggen en vervolgens de mais in te zaaien. Er werd een bezoek gebracht aan één van deze landerijen waar men bezig was met het zaaien. Dit was op een perceel grond van ongeveer 19 ha. De mais werd gezaaid met een machine die naast het zaad gelijk kunstmest toedient. In Nederland bestaat de kunstmest meestal uit een mengsel van verschillende stoffen. In Oekraïne is dit niet te verkrijgen, dus moeten de verschillende soorten kunstmest zelf -met de hand- gemengd worden. Bij het bezoek aan het land bleek dat het erg droog is. De regen van afgelopen dagen is alweer verdampt, dus de aangekondigde regen zou zeer welkom zijn om het zaad te doen ontkiemen. Op sommige percelen van de OZO-boerderij is de maïs pas in februari geoogst. Dit komt omdat het gewas in oktober nog niet voldoende gerijpt was en het daarna in de winter erg nat is geweest waardoor de combine niet het land op kon. Er wordt voor de teelt van mais gekozen omdat er voor dit gewas niet zoveel arbeidskrachten nodig zijn en aan arbeidskrachten is een groot gebrek in het werkgebied van Stichting OZO.

Bij de directeur van Stichting OZO in Oekraïne, Hidi Jenö, werd koffie gedronken en ondertussen enkele zaken besproken over het reilen en zeilen van het werk van Stichting OZO.
In de tweede helft van de middag werd een aanvang gemaakt met het lossen van de kar. Dit zal volgende week worden voortgezet. Onder de inhoud van de kar was veel incontinentiemateriaal, maar ook een scootmobiel en twee fietsen. Komende week zal hiervoor een bestemming worden gezocht.

De brandweermensen, Hans en Nick waren vandaag aanwezig bij de ‘basisopleiding technische redding’, georganiseerd door de Vrijwillige Brandweer van Dercen en OZO Friends for Firefighters Ukraine. Deze vrijwillige brandweer is opgezet vanuit de kerk en wordt niet gefinancierd door de overheid. Overigens worden zij bij brand wel gealarmeerd. De nieuwe teamleden van deze eenheid konden kennismaken met de basis van technische redding, terwijl de meer ervaren leden hun kennis en praktijk konden opfrissen. Zo werd een oude auto open geknipt met speciaal gereedschap om een bekneld slachtoffer te bevrijden. Daarnaast werden de enthousiaste vrijwilligers vertrouwd gemaakt met nieuwe regelgeving.

Nick en Hans houden ook regelmatig oefeningen in het weeshuis De Barmhartige Samaritaan. Vandaag vierde deze instellingen het dertigjarig bestaan. Onze ‘brandweermensen’ brachten een bezoek aan deze viering en namen deel aan een maaltijd waarbij ook veel mensen uit Nederland aanwezig waren. Het weeshuis vormde dertig jaar geleden de basis voor het werk van Stichting OZO. Vanuit het weeshuis werden verschillende hulpverleningsactiviteiten ondernomen. Er zijn altijd contacten geweest met de ‘Barmhartige Samaritaan’. Vanaf deze plaats wordt het weeshuis waar ongeveer 175 kinderen verblijven van harte Gods zegen toegewenst bij hun prachtige werk.

Het avondeten werd genuttigd bij Jenö en Erszika Hidi. Van de gisteren gerooide ‘aerpels’ was een gevarieerde potermaaltijd samengesteld, die zich heerlijk liet smaken. Tijdens de maaltijd werd met Jenö de politieke situatie in Oekraïne, Rusland, Hongarije en de wereld doorgesproken. Morgen wacht een rustdag waarbij we de kerkdienst bij ds. Tamás in het buurdorpje Kisdobrony hopen bij te wonen.

Woensdag 6 mei, donderdag 7 mei en vrijdag 8 mei; Vanaf vandaag hopen we weer een dagelijks verslag van de gebeurtenissen en belevenissen van het 76ste werkbezoek te plaatsen.

De reis naar Nagydobrony startte deze keer een uurtje later dan gebruikelijk maar dat had geen invloed op het verloop van de reis. Klokslag half zeven konden we de poorten van Rehoboth binnenrijden. De reis verliep bijzonder voorspoedig, hoewel er onderweg nogal wat oponthoud door ongelukken en wegwerkzaamheden in Hongarije was. Wat de overgang van de grenzen tussen Hongarije en Oekraïne betreft werd er een record gevestigd; in een half uur tijd werden beide grenzen gepasseerd.

Aangekomen bij Rehoboth was er de begroeting door Hans en Nick. Deze mannen van de ‘brandweerafdeling’ van Stichting OZO arriveerden dinsdagavond al en hadden al verschillende bezoeken afgelegd. Vanwege de onrust in het Midden-Oosten is de brandstof schaars voor de brandweer en door de aanhoudende droogte zijn er veel grasbranden. Vanwege deze twee problemen mogen de brandweereenheden hun materieel alleen gebruiken voor brandweertaken en dus niet voor oefeningen. Verder zijn ze verplicht om elke dag oorlogssituaties te oefenen. Dit in de vorm van slachtofferhulp, zoals het aanleggen van een tourniquet en verschillende wondbehandelingen. Wel zijn er afspraken gemaakt met de mensen van de vrijwilligerskazerne in Dercen voor oefeningen in de komende tijd.

Nick en Hans bezochten op donderdag Kigejoc. Samen met deze vrijwilligers werd een demonstratie gegeven bij Nagygejőci Gimnázium, een school in een nabijgelegen dorp. Aansluitend werd er een bezoek gebracht aan de burgemeester van Bátyu, waar een gesprek werd gevoerd over de bouw van een nieuwe brandweerkazerne in het industriegebied.

De donderdagavond werd gebruikt om een heerlijke maaltijd te nuttigen en wat uit te rusten van de lange reis om goed voorbereid te zijn op de werkzaamheden komende week. De deelnemers aan het werkbezoek zijn dankbaar dat de Heere God hen weer veilig in Rehoboth heeft gebracht.

Het is traditie dat op de dag na aankomst de OZO-bus en aanhanger gelost wordt. Deze keer konden alleen twee ziekenhuisbedden worden gelost. De ‘bulk’ van voornamelijk incontinentiemateriaal zal later worden gelost omdat er vandaag geen hulp en materieel beschikbaar was. Iedereen van het Oekraïense OZO-personeel was druk met werkzaamheden in Rehoboth, of was actief op de boerderij en de akkers. Daarom werd besloten eerst een bezoek te brengen aan de farm. De vroege aardappelen in de foliekassen werden gerooid, met behulp van ‘dagloners’ uit de omgeving. De aardappelen werden direct door een handelaar opgehaald en afgerekend. Ook het werkvolk kreeg direct hun geld uitbetaald en vertrokken gezamenlijk met paard en wagen naar hun dorpje. De aardappelen konden voor een hoge prijs worden verkocht en dat gold eveneens voor de eerste oogst van de radijs. De tweede radijs oogst is bijna rijp en deze kan binnenkort ook geoogst en verkocht worden. De tomaten– en augurkenplanten in de andere kassen groeien ook goed. De opbrengst van de gewassen in de foliekassen stemt tot tevredenheid.

Vandaag regende het af en toe. Deze regen is erg welkom, want de landerijen zijn nog erg droog. In de foliekassen heeft men daar minder last van omdat er naast de kassen een waterbassin is waaruit beregend kan worden.

Een mevrouw uit Sommelsdijk had twee heerlijke cakes gebakken en meegegeven voor de bewoners. In de middag kreeg iedere bewoner bij de maaltijd een plak van deze cake. ’s Avonds was er een klein beetje feest want vandaag, vrijdag, was Hans den Hartog jarig en hij trakteerde op een etentje in een plaatselijk restaurant. Vanwege het drukke seizoen kan het programma voor de komende dagen nog niet geheel worden vastgesteld, maar de lezers van de Volg Ons zullen D.V. op de hoogte worden gehouden.