|
|
Jaargang 2025 Nr. 2
Van de voorzitter
Beste lezers,
Terwijl de oorlog in Oekraïne voortduurt en het men selijk leed onverminderd groot is, kan het humanitaire werk gelukkig doorgang vinden. Begin juni mochten we opnieuw een kort, maar intens werkbezoek brengen aan Oekraïne. Korter dan gebruikelijk, vanwege onze beperkte vakantiedagen, maar zeker niet minder beteke nisvol. Centraal stond de overdracht van een geschonken vrachtwagentje met kraan – een waardevolle toevoeging aan het werk daar.
Tijdens dit bezoek voerden we veel gesprekken. Eén thema had met name de aandacht: het schrijnende per soneelstekort. Dit tekort legt een zware druk op de voort gang van ons werk en dwingt ons tot moeilijke keuzes. Zo werd er besproken om de arbeidsintensieve boerderijactiviteiten op korte termijn af te bouwen. Een besluit dat we met gemengde gevoelens benaderen, maar waartoe de omstandigheden ons dwingen.
In dit nummer willen we ook ruimte geven aan mensen die ons inspireren. Eén van hen is Dr. David Sekeresz Pandy, die sinds augustus 2023 Executive Director is van SARA (Sharing America’s Resources Abroad). Hoewel gepensioneerd, is hij nog altijd actief en een belangrijke raadgever voor ons team. Zijn inzichten – zowel praktisch als cultureel – zijn van grote waarde gebleken, zeker in het begrijpen van de com plexe Oekraïens-Hongaarse context. In dit jubileumjaar laten we hem graag aan het woord.
Hoewel we bij voorkeur lokaal inkopen in Oekraïne, ontvingen we recent een royale partij nieuwe kleding van het Nederlandse bedrijf Shoeby. Met dankbaar heid hebben we dit aanbod aangenomen en inmiddels is de kleding in Oekraïne. De zomerperiode breekt aan, een tijd van rust, bezinning en het opladen van de batterij. We hopen dat ook u daarvan mag genieten. Het werk mag even pauzeren, zodat we na de zomer met hernieuwde ener gie verder kunnen bouwen.
Ik wens u veel genoegen bij het lezen van dit nummer van Onderling Contact.
Hartelijke groet,
Stichting Onderlinge Zorg Oekraïne
Albert van Holten, voorzitter
Jubileumproject: bijdrage aan volkskeuken
Het bestuur van Stichting OZO heeft ter gelegenheid van het jubileumjaar besloten om een bijdrage te leveren aan een bijzonder initiatief in het dorp Nagydobrony. De bouw van een klein gemeenschapscentrum is daar in volle gang. Dit centrum zal ten dienste komen te staan van de inwoners van deze plaats, waar ook het OZO-verzorgingshuis Rehoboth is gevestigd. Omdat dit gebouw een sociale functie gaat vervullen wil Stichting OZO hier een financiële bijdrage aan leveren en het aanmerken als jubileumproject.
Tijdens het laatstgehouden werkbezoek in juni bleek dat de bouw van het centrum al ver gevorderd is: de muren staan en men is druk bezig met de afwerking. De burgemeester heeft het initiatief genomen voor de bouw, voor het centrum dat vooral ten dienste wil staan van de minder bedeelden in de plaatselijke samenleving. Dit is een belangrijke reden voor Stichting OZO om aan dit initiatief mee te werken. Als het gebouw klaar is, zal er drie keer in de week worden gekookt. Voor deze warme maaltijden die gratis worden verstrekt worden arme dorpsbewoners uitgenodigd om mee te eten. Het zal dus een echte ‘volkskeuken’ worden. Verder zal het ook ingericht worden als een ‘inloop huis’ waar arme mensen een luisterend oor kunnen vinden.
De kosten worden voor een deel gedragen door de gemeente, sponsors uit Hongarije en Slowakije. Maar dit is niet toereikend. Stichting OZO zal de inrichting van de keuken voor haar rekening nemen, zoals een oven, boiler en meubilair. Ook aan de afwerking van het geheel zal Stichting OZO een bijdrage leveren. Wie als extraatje een jubileumgift wil overmaken kan dit doen via het bekende rekeningnummer onder vermelding van ‘Jubileumgift’ of ‘Volkskeuken’.
Bewoners en medewerkers betrokken bij jubileumviering
Het bestuur van Stichting OZO wil haar 25-jarig bestaan niet zomaar voorbij laten gaan en daar ook de medewerkers van de boerderij en verzorgingshuis Rehoboth bij betrekken.
Op 24 maart, de datum dat 25 jaar geleden de stichting werd opgericht, was er al taart met het jubileumlogo voor de bewoners en medewerkers. Ook werd er een jubileumcollage onthuld, die een plaatsje heeft gekregen in Rehoboth. Tijdens het werkbezoek In juni kregen de medewerkers en de bewoners van Rehoboth een prachtige fleecedeken overhandigd.
De dekens waren door Dick Vroegindeweij van D-Sign in Middelharnis voor een gereduceerde prijs van het jubileumlogo voorzien. Dit tastbare aandenken aan het jubileumjaar werd door iedereen zeer op prijs gesteld.
Zonnepanelen The Shelter
In de laatste OC van vorig jaar werd uitgelegd dat Stichting OZO actie gaat voeren om een financiële bijdrage te leveren aan het plaatsen van zonnepanelen bij de pastorie van ds. Géza en Dóra Kacsó in Batyu.
In deze plaats verricht Dóra Kacsó, samen met een aantal gemeenteleden kinderopvangwerk in The Shelter. Dit werk wordt al een aantal jaren door Stichting OZO van harte financieel en materieel ondersteund. Vorig jaar liet ds. Kacsó weten dat hij graag zonnepanelen bij de pastorie wil plaatsen. Dit vanwege de hoge energieprijzen en -in verband met de oorlogssituatie- de onzekere beschikbaarheid van elektriciteit. Stichting OZO heeft toegezegd dat ze graag financieel wil meewerken om dit plan te verwezenlijken. Tijdens het laatste werkbezoek bleek dat de plaatsing van de zonnepanelen al in een vergevorderd stadium was en kort geleden berichtte de predikant dat de zonnepanelen zijn aangesloten. Ook heeft hij in de pastorie een batterij geplaatst waardoor men bij stroomuitval niet direct in de problemen komt.
Stichting OZO heeft de financiële bijdrage voorgeschoten vanuit haar reserves. Wie een financiële bijdrage wil leveren aan dit project kan dit doen onder vermelding van ‘zonnepanelen The Shelter’.
David Pandy-Szekeres over de situatie in Oekraïne
Het werk van Stichting OZO in de afgelopen kwart eeuw zou niet mogelijk zijn geweest zonder betrouwbare hulp en advies van mensen ter plaatse. Eén van deze mensen die op verschillende momenten Stichting OZO tot hulp is geweest, is David Pandy-Szekeres.
David Pandy-Szekeres is een man die -meestal achter de schermen- veel heeft betekend voor het werk van Stichting OZO. Zijn adviezen zijn altijd waardevol geweest en hoewel hij ‘de zeventig’ al is gepasseerd, leeft hij nog steeds mee met het werk. Hij woont in Hongarije maar voor projecten op het gebied van hulpverlening en evangelisatie assisteert hij de Hongaarse Gereformeerde Kerken in Oekraïne. Hij heeft vooral veel evangelisatiewerk gedaan onder de zigeuners in het werkgebied van Stichting OZO. In verband met het jubileumjaar van Stichting OZO is hij geïnterviewd voor de OC.
David Pandy is geboren in Canada, daar woonden zijn Hongaarse ouders. Hij studeerde eerst organische chemie aan de Universiteit van Toronto en haalde daarna zijn doctoraal diploma aan de Universiteit van Bordeaux in Frankrijk.
Vervolgens studeerde hij vanaf 1984 theologie aan het seminarie van de protestantse kerk in Boedapest. Hierna verbond hij zich als docent aan een middelbare school. Vervolgens werkte hij enkele jaren onder de verstrooide Hongaarse kerken in Roemenië. “Van daaruit werd ik in 1995 naar Oekraïne geroepen om leiding te geven aan- en les te geven in de toen pas opgerichte Missionary Training School of the Reformed Church of the sub-Carpathian Ukraine (RCCU)”.
Na deze school vroeg de kerk hem zendelingen te begeleiden. David Pandy werkte veel in landen die voorheen onder communistisch bewind stonden. Dit had volgens hem te maken dat hij opgroeide in een relatief welvarend en vrij Canada en vervolgens werd blootgesteld aan de economische ontberingen en onderdrukking van de inwoners van deze Oost-Europese landen.
Hij zag de armoede en dit motiveerde hem -om in navolging van de Heere Jezus- humanitaire hulp te bieden waar hij kon. Van 2000 tot 2018 diende hij als officiële zendeling in Oekraïne van de Presbyteriaanse Kerk in Canada. Sindsdien zet ik dit werk voort op vrijwillige basis.
- Hoe lang bent u al bezig met humanitair werk en wat motiveerde u om dit te doen?
Op een bepaalde manier ben ik al sinds mijn kindertijd betrokken bij humanitair werk. Ik heb dit geleerd van mijn ouders, mijn vader was predikant van de Hervormde Kerk en mijn moeder was lerares, beiden hebben ze te maken gehad met zware vervolging in hun geboorteland. Maar concreter, voor zover deze vraag betrekking heeft op Oekraïne, ben ik op deze manier actief sinds ik in 1995 voor het eerst in Oekraïne aankwam. Mijn motivatie komt waarschijnlijk voort uit mijn christelijke opvoeding, uit het feit dat ik heb geleerd wat mijn ouders hadden meegemaakt en uit het feit dat ik al op jonge leeftijd aan dergelijke activiteiten deelnam. Een andere motiverende factor waren de positieve gevoelens die ik ervoer toen ik anderen kon helpen die in nood waren en in een minder fortuinlijke levenssituatie zaten dan ik. Of dat nu kwam door externe of interne factoren.
- Welke vaardigheden of kwaliteiten heb je het meest nodig in het humanitaire werk?
Allereerst moet je empathie kunnen voelen voor mensen in nood. Je moet bedreven zijn in het organiseren van dingen. Doorzettingsvermogen, geduld en creativiteit zijn ook nuttige eigenschappen om te hebben. Goede communicatie vaardigheden zijn nodig; een goede luisteraar zijn, is heel nuttig. Oordeelkundig zijn in wat je kunt bieden en wat je niet kunt bieden, dat wil zeggen, je moet je bewust zijn van je eigen grenzen in dergelijke ondernemingen.
- Hoe ga je om met de emotionele impact van het humanitaire werk?
Als je een solide christelijke en Bijbelse kijk op de wereld hebt, kun je gemakkelijker omgaan met de emotionele slijtage. Het is altijd moeilijk om te beseffen dat er zoveel meer moet worden gedaan, of zoveel meer hulp nodig is dan je kunt bieden. Dit gevoel van frustratie is er één die vrij vaak in mij opwelt. Niettemin moet je oppassen dat je jezelf niet overbelast, jezelf niet uitput in de poging om anderen te helpen; op de één of andere manier moet je accepteren dat je niet alle ellende en het lijden om je heen kunt verlichten.
Om jezelf op deze manier in bedwang te houden, is het altijd de moeite waard om te onthouden dat Jezus zei dat de armen en behoeftigen altijd bij ons zullen zijn, dus het is verstandig om niet de illusie te koesteren dat het aan ons persoonlijk is om de wereld te redden. We moeten natuurlijk doen wat we kunnen en die maatstaf is natuurlijk voor iedereen die bij dit soort werk betrokken is, anders.
- Welke soorten humanitaire hulp worden er in Oekraïne geboden?
Ik heb zelf allerlei soorten humanitaire hulp geleverd, waaronder levensmiddelen, medicijnen, kleding, bouwmaterialen, kunstmest, zaden, medische en gezondheidsbenodigdheden, fietsen, wasmachines, reserveonderdelen voor voertuigen, enz. en fondsen voor verschillende projecten; ik heb geholpen voertuigen te leveren, heb geholpen kleuterscholen en onderwijsprogramma’s te lanceren waar daar behoefte aan was.
- Hoe bepaal je wie het meest hulp nodig heeft?
Dit is misschien één van de moeilijkere beslissingen, maar zelfs als je kunt beslissen wie de hulp het meest nodig heeft, maar je de specifieke hulp niet kunt bieden, kan er een zekere frustratie ontstaan en kan de situatie onopgelost blijven. Eén van de factoren die bepaalt wie geholpen kan worden en wie niet, is ook afhankelijk van welke hulp de aanbieder kan organiseren, verkrijgen en leveren. En om eerlijk te zijn, ik kan niet zeggen dat ik altijd het beste weet wie de hulp het meest nodig heeft, omdat ik er zeker van ben dat er behoeften zijn en bepaalde mensen die ik nog nooit ben tegengekomen. De wereld van de behoeftigen is veel uitgebreider dan de beperkte gebieden waar ik opereer.
- Hoe reageren lokale bewoners op de aanwezigheid van humanitaire hulporganisaties?
Over het algemeen hebben mensen in de delen van Oekraïne die ik ken een positieve houding ten opzichte van humanitaire hulporganisaties. Er ontstaan echter spanningen wanneer leden van een bepaalde gemeenschap het gevoel hebben dat ze onterecht over het hoofd zijn gezien, terwijl anderen in dezelfde gemeenschap hebben geprofiteerd van het soort humanitaire hulp dat in hun midden is aangekomen. Om de positieve waardering van humanitaire hulporganisaties te behouden, is het altijd nodig om vooraf precies te evalueren hoe en aan wie hulp moet worden geleverd, om negatieve gevolgen binnen de betreffende gemeenschap te voorkomen.
- Hoe belangrijk is samenwerking met lokale bewoners voor het succes van hulpverlening?
Het is het allerbelangrijkste om met de lokale bewoners te overleggen om te bepalen welk type hulp het hardst nodig is, hoe deze geleverd moet worden en hoe deze geïmplementeerd, geïnstalleerd, gelanceerd of gedistribueerd moet worden. Het is voordelig als lokale bewoners bij zoveel mogelijk aspecten van de onderneming betrokken zijn, op kortere of langere termijn. De mate van succes van de meeste humanitaire ondernemingen is voor een groot deel afhankelijk van goede communicatie, lokale inbreng en lokale deelname.
- Wat zijn de grootste uitdagingen waar u mee te maken krijgt in het humanitaire werk?
De grootste uitdaging is volgens mij het vinden van de juiste mensen om mee te werken om het humanitair werk zo goed mogelijk uit te voeren. De volgende uitdaging is het vinden en onderhouden van communicatie met alle mogelijke supporters en financieringsbronnen in het achterland.
- Hoe bent u bekend geraakt met het humanitaire werk van St. OZO?
Ik was toevallig betrokken bij verschillende humanitaire hulpprojecten in dezelfde Nagydobrony-gemeenschap als St. OZO. En daarom heb ik contact opgenomen met de vertegenwoordigers van St. OZO om de medewerking van St. OZO te vragen voor een gezamenlijk lokaal project dat toen al snel werd opgezet.
- Hoe ervaart u de samenwerking met St. OZO?
De samenwerking met St. OZO is vanaf het begin van onze relatie het meest positief geweest in de context van ons gezamenlijke project.
- Wat is uw persoonlijke mening over het humanitaire werk van St. OZO?
Ik ben niet alleen dankbaar, maar zelfs onder de indruk van de omvang van het humanitaire werk dat St. OZO onderneemt en realiseert in het deel van Oekraïne dat ik ook vaak bezoek. De leden zijn gemotiveerd, gedisciplineerd, altijd volhardend, innovatief en ook respectvol voor de lokale bevolking.
- Wat zijn uw verwachtingen voor de toekomst van Oekraïne?
Op dit moment is het erg moeilijk om verwachtingen te formuleren, aangezien er veel mogelijke uitkomsten zijn van de huidige situatie. Maar het lijkt erop dat de toekomst van Oekraïne niet zonder talloze significante moeilijkheden zal zijn.
- Wat zou u willen zeggen tegen de donateurs van St. OZO?
Ik wil hen feliciteren met hun steun aan zo’n efficiënte en onbaatzuchtige organisatie. Dankzij uw steun kan zo’n goed werk worden verricht door zo’n toegewijde groep als de mannen en vrouwen die St. OZO vormen.
Houtsnijwerk voor jubileum St. OZO
Goris Pijl uit Goedereede leverde een mooie bijdrage aan het jubileum van Stichting OZO. Vlak voor het laatstgehouden werkbezoek leverde hij een mooi stukje houtsnijwerk af van het jubileumlogo. Tijdens het werkbezoek heeft dit kunstwerkje een mooi plaatsje gekregen in de grote zaal van verzorgingshuis Rehoboth.
Oud-timmerman Goris wordt hartelijk dankgezegd voor zijn geschenk dat hopelijk nog vele jaren de wand in de grote zaal mag sieren.
Nieuwe kleding van Shoeby
Door modeketen Shoeby, waarvan ook een vestiging in Middelharnis staat, werd het OZO-bestuur gebeld met de vraag of men kleding kon gebruiken voor Oekraïne.
Na de sale was er nog kleding over. De dames- heren- en kinderkleding kon opgehaald worden in een magazijn in Barendrecht. De lading bestond uit ruim zestig vuilniszakken met nieuwe ongedragen kleding. Met het laatste werkbezoek zijn de kleren meegegaan. In Oekraïne zal nog worden bekeken hoe men ervoor kan zorgen dat de kleren worden uitgedeeld op plaatsen waar dit hard nodig is. Want het bezit van goede kleding is op veel plaatsen van het werkgebied lang niet altijd vanzelfsprekend. Shoeby wordt voor deze gift hartelijk dankgezegd.
Vrachtauto geschonken aan St. OZO
Brandstoffenhandel W.M. De Ruiter is gestopt. Wim de Ruiter benaderde Stichting OZO met de vraag of men in Oekraïne een klein vrachtwagentje met kraan kon gebruiken.
Na overleg met de mensen in Oekraïne bleek dat een dergelijk vrachtwagentje zeer welkom was. Stichting OZO is heel dankbaar voor deze bijzondere gift. De VW-transporter wordt inmiddels goed gebruikt want tijdens het laatste werkbezoek werd de auto meegebracht. De twee OZO-brandweermannen Hans den Hartog en Nick van der Zwet die normaal met het vliegtuig richting Oekraïne reizen, hebben nu de auto tot aan de Hongaars-Oekraïense grens gebracht.
Er is heel veel papierwerk nodig geweest om de auto te exporteren. Emile Koole van het Klassiekerhuis te Achthuizen heeft de export en de kosten daarvan voor zijn rekening genomen. Dank hiervoor! De grenspassage met de VW ging niet zo vlot maar uiteindelijk is de auto op de plaats van bestemming en in bedrijf. Wim de Ruiter wordt hartelijk dankgezegd voor deze mooie gift. Het bestuur en de medewerkers in Oekraïne hopen er nog lang gebruik van te kunnen maken.
Adoptie project
Tanja Troost en Janneke Voogd zijn binnen Stichting OZO verantwoordelijk voor het adoptieproject. In het verleden zijn ze regelmatig in Rehoboth geweest. Het viel hen op dat de bewoners heel geïnteresseerd waren in de privésituaties van de OZO-mensen. Dit bracht Tanja en Janneke op het idee om een adoptieprogramma op te starten. Ze willen hiermee de band versterken tussen donateurs en de bewoners van Rehoboth.
Het adopteren van een bewoner van Rehoboth kost € 25,- per maand. Als dit bedrag voor iemand te hoog is, dan zou men als gezin of familie een bewoner kunnen sponsoren. Wie één van de ouderen adopteert, kan ook corresponderen met deze bewoner en men wordt ook op de hoogte gehouden van het wel en wee van hem of haar.
Het gaat natuurlijk niet alleen om een emotionele band te krijgen met een van de bewoners, want financiële adoptie is een belangrijke manier om bij te dragen in de kosten van de verzorging van de ouderen. Vooral in deze tijden van oorlog zijn de kosten voor het dagelijks levensonderhoud daar heel hoog geworden en dat geldt natuurlijk ook voor de exploitatie van het verzorgingshuis.
Het wil natuurlijk niet zeggen dat bewoners die geadopteerd worden een betere behandeling krijgen dan zij die niet geadopteerd worden. “Iedere bewoner krijgt dezelfde zorg, de bijdrage wordt voor de totale exploitatie gebruikt, maar wij vinden dit adoptieproject een goede manier om de onderlinge band tussen de mensen in Oekraïne en onze achterban hier te benadrukken waardoor de betrokkenheid van beide kanten zeker gestimuleerd zal worden.
Op de site van de Stichting: www.stichting-ozo.nl kan alle informatie over het adoptieplan worden gevonden.
Ziekenhuisbedden voor St. OZO
Half mei werden tijdens een omvangrijke ‘operatie’ 150 bedden van het ziekenhuis in Dirksland vernieuwd. De oude bedden en matrassen werden niet weggegooid. Maar ze werden ter beschikking gesteld voor hulporganisaties die voornamelijk werken in het oosten van Europa.
Stichting OZO werd ook benaderd of ze bedden konden gebruiken. Dat aanbod werd aanvaard en zodoende werden er elf bedden opgehaald. Drie van deze bedden zijn tijdens het werkbezoek in juni al meegenomen. De overige bedden staan nog in de opslag en zullen in de toekomst worden vervoerd. Stichting OZO dankt het ziekenhuis in Dirksland hartelijk voor deze schenking. Als het nodig is zullen de bedden worden gebruikt in Rehoboth of bij langdurig zieke mensen in de regio.
Jubileum liever niet gevierd
Tijdens een gezellig samenzijn van het OZO-bestuur en vaste mede werkers en hun partners werd er natuurlijk stil gestaan bij het jubileum van Stichting OZO. Tijdens deze bijeenkomst werden er natuurlijk herinneringen opgehaald en werd aan de hand van foto’s en dia’s teruggekeken op de meestal veelbewogen jaren van het werk van Stichting OZO in Oekraïne.
In zijn toespraak voor de aanwezigen benadrukte voorzitter Albert van Holten dat, wat hem betreft, dit jubileum niet gevierd zou moeten worden. Want het zou mooi geweest zijn als het werk van Stichting OZO al jaren eerder overbodig zou zijn geworden, om de eenvoudige reden dat hulp niet meer nodig zou zijn. Maar helaas, aldus de voorzitter, blijkt steeds weer dat het werk nog steeds hard nodig blijft. Hij sprak de dank aan de Heere God uit dat Stichting OZO al die jaren het werk mocht blijven doen. Dit met de diepe intenties zoals ook in de visie van de stichting en in Gods Woord is verwoord: “en vergeet de weldadigheid en de mededeelzaamheid niet, want in zodanige offerande heeft God een welbehagen” (Hebreeën 13:16). |
Copyright © 2011 | Sitemap | Webdesign & development by St. OZO | Sponsored by XSARUS
|
Foto's werkbezoek 76, van 6 t/m 15 mei 2026.
|
|
Nieuwste editie!
